Een roman die je rustig moet beleven.
Wat zou jij doen als iemand uit je verleden je na zijn dood nog één laatste verhaal nalaat? Dat bijzondere uitgangspunt maakte me meteen nieuwsgierig. En hoe verder ik las, hoe meer ik in dit prachtige verhaal werd meegezogen.
Wanneer de beroemde schrijfster Marlo von Graf onverwacht overlijdt, ontvangt de Britse boekhandelaar Audrey Nash een bijzonder afscheidscadeau: Marlo’s laatste, onafgemaakte manuscript. De twee vrouwen kennen elkaar al sinds hun studententijd. Ooit waren ze vriendinnen, maar tegelijkertijd ook elkaars grootste rivalen. Terwijl Audrey het manuscript leest, moet ze steeds denken aan haar eerste liefde van dertig jaar geleden. Langzaam lopen het verleden en het heden door elkaar en wordt het steeds moeilijker om te weten wat echt is en wat verzonnen is.
Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere tijdlijnen. Je volgt Audrey in het heden, reist terug naar de jaren tachtig waarin zij en Marlo elkaar leren kennen en leest ondertussen ook delen uit Marlo’s manuscript, waarin Oscar Wilde een belangrijke rol speelt. Dat maakt het in het begin even opletten, maar gelukkig staat bij ieder hoofdstuk duidelijk aangegeven in welke tijd je bent. Zodra je in het verhaal zit, vallen alle puzzelstukjes steeds mooier in elkaar.
Tatiana de Rosnay neemt echt de tijd om haar personages tot leven te brengen. Vooral Audrey vond ik een ontzettend fijn personage. Haar twijfels, herinneringen en gevoelens worden op een rustige en geloofwaardige manier beschreven. Ook Marlo blijft je verrassen en juist doordat de twee vrouwen zo verschillend zijn, blijft hun bijzondere vriendschap boeien.
Wat ik ook erg leuk vond, was de verhaallijn rondom Oscar Wilde. Die gaf het verhaal extra diepgang en maakte me zelfs nieuwsgierig om buiten het boek meer over hem op te zoeken.
De schrijfstijl van Tatiana de Rosnay is zoals altijd prachtig. Rustig, meeslepend en vol gevoel. Ze laat een verhaal langzaam groeien, waardoor je steeds verder wordt meegezogen. Thema’s als vriendschap, jaloezie, liefde, vergeving en de vraag hoeveel waarheid er eigenlijk in een verhaal van een schrijver zit, zijn mooi met elkaar verweven.
Isola’s testament is misschien geen boek dat je in één avond uitleest, maar juist een roman die je rustig moet beleven. Een indrukwekkend verhaal dat steeds mooier wordt naarmate je verder leest. Voor mij was dit opnieuw een prachtige roman van Tatiana de Rosnay en eentje die ik 4,5 sterren geef.
Titel: Isola’s testament
Auteur: Tatiana de Rosnay
Uitgever: Amboanthos uitgeverij
Aantal pagina’s: 288
