Dit is alweer het vijfde deel in de Applemore Bay-serie, maar voor mij was dit de eerste kennismaking. En eerlijk: dat beviel beter dan verwacht. Het is zo’n boek waar je heel makkelijk in rolt. Even beginnen en voor je het weet ben je alweer een flink stuk verder.
In dit verhaal volgen we Sophie, een dierenarts die ineens alleen achterblijft nu haar dochter gaat studeren. Dat lege nest hakt er meer in dan ze had gedacht. Ook op haar werk voelt ze zich niet meer op haar plek, waardoor ze besluit een grote stap te zetten. Ze reageert op een baan in de Schotse Hooglanden en vertrekt naar Applemore voor een frisse start. Daar ontmoet ze Ben, een wat teruggetrokken kunstenaar met zijn eigen verhaal. Hun eerste ontmoeting? Niet bepaald een succes. Maar zoals dat gaat in dit soort verhalen… ze blijven elkaar tegenkomen.
Wat dit boek echt fijn maakt, is de sfeer. Dat cosy small town-gevoel zit er helemaal in: een dorp waar iedereen elkaar kent, prachtige natuur en een rustige, warme setting. Je merkt dat Sophie daar langzaam weer tot zichzelf komt, en dat is mooi om te volgen. Ook de groei tussen haar en Ben voelt natuurlijk. Van ongemakkelijke ontmoetingen naar iets wat steeds meer gaat betekenen. Zoals een lekkere feelgood hoort te gaan;-)
Dat dit het vijfde deel is, vond ik trouwens geen probleem. Er komen vast wel personages uit eerdere boeken voorbij, maar ik had nergens het idee dat ik iets miste. Het verhaal staat prima op zichzelf.
Toch miste ik soms net wat diepgang. Alles leest heel lekker weg, maar blijft ook een beetje veilig. Ik had af en toe graag wat meer emotie of verrassing gezien, vooral omdat Sophie best een interessant verleden heeft.
Al met al is Het kusthuisje in Applemore een heerlijk, ontspannen verhaal dat perfect is voor een rustige leesmiddag. Niet heel vernieuwend, maar wel gewoon fijn om even in weg te dromen. Drie en halve ster.
Titel: Het kusthuisje in Applemore
Auteur: Rachael Lucas
Uitgever: Zomer en Keuning
