Een betoverend begin aan het Comomeer.
Voor mij was dit een eerste kennismaking met Silvia Montemurro, en eerlijk: die is meer dan geslaagd. Dit voelt echt als het begin van een serie waar je nog lang in wilt blijven hangen.
We reizen af naar 1848, naar het betoverende Comomeer. Daar volgen we Charlotte, dochter van hertogin Marianne van Oranje-Nassau, die samen met haar zus door hun moeder wordt meegenomen naar een prachtige villa. Niet bepaald vrijwillig, want Charlotte heeft weinig met de wereld van etiquette, perfecte glimlachen en het vinden van een geschikte echtgenoot. Juist dat maakt haar zo’n fijn en geloofwaardig personage. Ze voelt zich een beetje verloren in die opgelegde rol, en dat maakt dat je meteen met haar meeleeft.
Wat ik heel sterk vond, is hoe het verhaal zich langzaam opent. Montemurro neemt echt de tijd om haar personages neer te zetten en de sfeer op te bouwen. Je leert Charlotte goed kennen, maar ook de mensen om haar heen krijgen genoeg aandacht om echt tot leven te komen. Tegelijkertijd word je als lezer meegenomen door de prachtige setting. De villa’s, de tuinen, de feesten en de kleding. Het wordt allemaal zo beeldend beschreven dat je het helemaal voor je ziet.
Wat dit verhaal voor mij extra bijzonder maakte, is het dagboek dat Charlotte ontdekt. De fragmenten van Elena, een meisje dat eerder met de villa verbonden was, geven het verhaal een tweede laag. Ze zijn subtiel verwerkt (schuingedrukt) en zorgen ervoor dat je steeds verder wilt lezen. Wie was zij? En wat is er gebeurd?
De schrijfstijl is prettig en beeldend, maar blijft toegankelijk. Het leest makkelijk weg, zonder simpel te worden. Voor mij precies de juiste balans.
Verwacht een mix van intriges, liefde, geheimen en een vleugje drama, allemaal verpakt in een sfeervol historisch jasje. En misschien nog wel het leukste: dit is pas het begin. Ik ben nu al benieuwd naar de volgende delen.
Titel: Het geheim van Villa Carlotta
Auteur: Silvia Montemurro
Uitgever: Oceaanboeken
Aantal pagina’s: 336
