Een warme feelgood waarin je wilt blijven wonen.
Wat heeft Mireille Versteeg een heerlijke schrijfstijl! Ik vind het altijd zo knap als een auteur je met een verhaal echt kan raken. Bij Even goede buren heb ik regelmatig zitten lachen, maar op de momenten dat het verhaal wat emotioneler wordt, moest ik ook echt even een traantje wegpinken.
We maken kennis met Casper en Sophie. Casper is druk met zijn verbouwing en probeert ondertussen zijn leven als co-ouder een beetje in goede banen te leiden. Sophie gooit na een teleurstellende liefde het roer om en verhuist naar een nieuwe stad voor een nieuwe start. Liefde staat bij allebei even niet op de planning… totdat Sophie toevallig naast Casper komt wonen. En tja, dan wordt afstand houden ineens een stuk lastiger.
Casper en Sophie zijn zulke leuke personages. Je leert ze steeds beter kennen en voor je het weet leef je helemaal met ze mee. De chemie tussen hen spat er vanaf, maar allebei hebben ze ook hun eigen bagage en dingen waar ze mee moeten dealen. Juist dat maakt het verhaal zo fijn en herkenbaar.
En dan Mees! Wat een heerlijk ventje. Ik heb thuis zelf ook een Mees rondlopen (al is die inmiddels een stukje groter ), dus misschien vond ik het daardoor nóg leuker om hem in dit verhaal tegen te komen.
Ook de straat waarin Casper en Sophie wonen speelt een heerlijke rol. De buren, de gezelligheid, de buurtborrels en alle bemoeienissen… je zou bijna zelf je verhuisdozen pakken en hopen dat er nog een huisje vrij is.
Even goede buren is een heerlijke, warme feelgood waar je vanzelf in verdwijnt. Een verhaal om bij te lachen, mee te leven en af en toe een traantje bij weg te pinken. Ik heb er echt van genoten!
Titel: Even goede buren
Auteur: Mireille Versteeg
Uitgever: Boekerij
Aantal pagina’s: 392
