Een heerlijke afsluiter van de Cornwall-serie.
In dit derde en laatste deel van de Cornwall-serie volgen we Eleanor. Na het overlijden van haar moeder krijgt ze de kans om een festival te organiseren op de afgelegen eilanden voor de kust van Cornwall. Een nieuwe uitdaging, maar ook een mooie gelegenheid om afstand te nemen van haar verdriet.
Tijdens haar verblijf ontdekt Eleanor het indrukwekkende verhaal van een vrouwelijke arts die tijdens de Tweede Wereldoorlog op de eilanden werkte. Haar moed, doorzettingsvermogen en de keuzes die ze moest maken zorgen voor een tweede verhaallijn die net zo boeiend is als het verhaal in het heden.
De wisseling tussen beide tijdlijnen is prettig en maakt dat je steeds verder wilt lezen.
Wat ik erg leuk vond, is dat de vrouwen in dit verhaal stuk voor stuk sterk zijn, zonder dat ze perfect hoeven te zijn. Eleanor probeert haar leven weer op te pakken, worstelt met haar verlies én moet ondertussen samenwerken met de stugge Bruno. Hun dynamiek zorgt voor fijne, leuke momenten tussen alle emoties door.
De Scilly-eilanden zijn bovendien prachtig beschreven. De ruige kust, de kleine dorpjes en het eilandleven komen helemaal tot leven. Omdat ik er zelf ben geweest, was het voor mij extra genieten, maar ook zonder die ervaring voel je de sfeer van deze bijzondere plek.
Naarmate het verhaal vordert, vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plek. De familiegeschiedenis van Eleanor wordt op een mooie manier ontrafeld en uiteindelijk komen verleden en heden verrassend knap samen. Dat geeft het verhaal een mooi einde.
Een ontmoeting op het eiland is een sfeervolle roman vol geschiedenis, familiegeheimen, liefde en persoonlijke groei. Ook als je de eerdere delen niet hebt gelezen, is dit verhaal prima te volgen. Toch zou ik aanraden om de serie vanaf het begin te lezen, simpelweg omdat het zo’n heerlijke reeks is om in weg te dromen.
Titel: Een ontmoeting op het eiland
Auteur: Rebecca Alexander
Uitgever: Parkuitgevers
Aantal pagina’s: 336
